Κατασκευή τετράχορδου μπουζουκιού 6

Συνεχίζουμε αυτό το "ημερολόγιο" κατασκευής, με ότι έχει σχέση με το καπάκι.

Να ευχαριστήσω το φίλο μου Κώστα Ζαρκάδα που μου διέθεσε δικές του φωτογραφίες για την ανάγκη της ανάρτησης.

Στο συγκεκριμένο όργανο το καπάκι είναι από έλατο. Τα καπάκια αγοράζονται έτοιμα κομμένα και είναι από δύο κομμάτια (bookmatched), που σημαίνει ότι τα δύο αυτά κομμάτια προκύπτουν από ένα κομμάτι που έχει κοπεί ακτινικά από τον κορμό και στην συνέχεια έχει σχιστεί στην μέση και έχει ανοίξει όπως δύο σελίδες ενός βιβλίου. Συνήθως για να ξεχωρίζουμε τις πλευρές που θα έρθουν σε επαφή και θα κολληθούν, κατά την αγορά των δύο κομματιών αυτά είναι πιασμένα με χαρτοταινία στις δύο αυτές πλευρές. Μια ενδιαφέρουσα ιστοσελίδα για όποιον θέλει να μάθει περισσότερα για το καπάκι αλλά και για τις αστοχίες κοπής του (grain runout) είναι η παρακάτω :  http://www.lutherie.net/frankford.runout.html

Η επόμενη εργασία είναι να επεξεργαστούμε τις πλευρές των δύο τεμαχίων που θα κολληθούν έτσι ώστε να έχουν τέλεια εφαρμογή μεταξύ τους. Ένα από τα πολλά video που κυκλοφορούν για την υπόψη εργασία είναι το παρακάτω :

http://youtu.be/XycqnPGcbvM

Αφού τελειώσει  η διαμόρφωση των πλευρών, προχωράμε στην κόλλησή τους. Εφαρμόζουμε χαρτοταινία σε όλο το μήκος  της κόλλησης, όπως φαίνεται στην παρακάτω φωτογραφία. 

Φωτογραφία Κώστα Ζαρκάδα

Στην συνέχεια αφού διπλώσουμε ελαφρά το "Βιβλίο" βάζουμε κόλλα στις ακμές των δύο τεμαχίων και τοποθετούμε τα δύο τεμάχια σε μια διάταξη της μορφής που φαίνεται στην παρακάτω φωτογραφία, έτσι ώστε όταν επιπεδωθεί το "βιβλίο" ανοιχτό να ασκείται πλευρική τάση που είναι απαραίτητη για την κόλληση των δύο τεμαχίων.

Φωτογραφία Κώστα Ζαρκάδα

Τοποθετούμε ένα αρκετά βαρύ αντικείμενο πάνω από την τα δύο τεμάχια, έτσι ώστε αυτά να παραμένουν επιπεδωμένα, αφού πρώτα τοποθετήσουμε μεταξύ των τεμαχίων και του αντικειμένου ένα χαρτί έτσι ώστε η  περίσσια κόλλα που θα βγει από την ένωση να μην κολλήσει στο αντικείμενο.

Αφού στεγνώσει η κόλλα και τα δύο τεμάχια γίνουν ένα, ξεβιδώνουμε το ένα πηχάκι  της διάταξης βγάζουμε το καπάκι και στην συνέχεια βγάζουμε το χαρτί και την χαρτοταινία με προσοχή, ώστε να μην δημιουργήσουμε ατέλειες στο καπάκι  με το ξήλωμα ινών.

Καθαρίζουμε την κόλλα που έχει ξεχειλίσει από την ένωση, με ξύστρα με πολύ προσοχή.

Στην συνέχεια τοποθετούμε το καπάκι πάνω στο πάγκο και το σκάφος πάνω στο καπάκι με σκοπό να σημαδέψουμε την περίμετρο και να κόψουμε το καπάκι. Εδώ θέλει προσοχή να ταιριάξουμε τον άξονα του καπακιού (είναι η μάτιση των δύο τεμαχίων που κολλήθηκαν), με τον άξονα του σκάφους. Τώρα τον άξονα του σκάφους τον έχουμε είτε εξ’ αρχής έχοντας σημαδέψει στο καλούπι τα κέντρα και στην συνέχεια περνώντας τα στο σκάφος, στους δύο τάκους, είτε τα βρίσκουμε εκ’ των υστέρων όπως φαίνεται στην φωτογραφία.

 

 

Δηλαδή βρίσκουμε το μέσον της πίσω πλευράς του τριγωνικού τάκου (εκεί που ακουμπάει το μάνικο στον τάκο, ένωση σκάφους μάνικου). Αυτό αποτελεί το ένα σημείο του άξονα. Τοποθετούμε εγκάρσια έναν χάρακα στο φαρδύτερο σημείο του σκάφους και στην συνέχεια τοποθετούμε στην διαμήκη διάσταση έναν μεγάλο χάρακα, ο οποίος περνά από το σημείο του άξονα που βρήκαμε παραπάνω και από το μέσον της μέτρησης που έχουμε στον εγκάρσιο χάρακα, που τοποθετήσαμε στο φαρδύτερο σημείο του σκάφους. Εκεί που ο μεγάλος χάρακας συναντάει τον πίσω τάκο (στην περιοχή της κολάντζας) είναι το δεύτερο σημείο του άξονα του σκάφους.

Προσωπικά θεωρώ περισσότερο ασφαλή την περίπτωση να έχω τα σημεία πάνω στο καλούπι και να τα μεταφέρω στο σκάφος.

Αφού ταιριάξουμε τους άξονες όπως είπαμε σημαδεύουμε την περίμετρο στο καπάκι και κόβουμε.

Εδώ πρέπει να πω, πως οι έμπειροι οργανοποιοί, τοποθετούν τα καμάρια και κολλάνε το καπάκι. Τις φιγούρες τις βάζουν στην συνέχεια με το καπάκι κολλημένο στο σκάφος. Προσωπικά μην έχοντας την εμπειρία, για λόγους πρακτικούς, πρώτα βάζω τις φιγούρες στο καπάκι, στην συνέχεια κολλάω τα καμάρια και το καπάκι στο σκάφος.

Επομένως στην επόμενη φάση το καπάκι μου παίρνει την παρακάτω μορφή.

Για το πώς φτιάχνονται οι φιγούρες δεν θα επεκταθώ, γιατί υπάρχει video σχετικό αλλά και κείμενο στο blog. Επίσης υπάρχουν και αναλυτικές φωτογραφίες, της συνολικής κατασκευής, όπου φαίνονται αρκετά πράγματα σχετικά.

Αφού λοιπόν ετοιμάσουμε τις φιγούρες, τοποθετούμε αυτές πάνω στο καπάκι ακριβώς εκεί που τελικά θα τοποθετηθούν. Πιάνουμε την μισή φιγούρα με χαρτοταινία πάνω στο καπάκι και περιτρέχουμε με ένα κοφτερό νυστέρι (με οδηγό την ακμή του ελεύθερου τμήματος της φιγούρας), την ακμή του ελεύθερου τμήματος της φιγούρας, έτσι ώστε να κόψουμε(χαράξουμε) το καπάκι σε βάθος όσο και το πάχος της φιγούρας. Ξεκολλάμε την χαρτοταινία και εφαρμόζουμε την ίδια διαδικασία για το υπόλοιπο μισό της φιγούρας. Με αυτόν τον τρόπο, έχουμε οριοθετήσει ακριβώς την περιοχή που θα αδειάσουμε με το ρούτερ (DREMEL), για να δημιουργηθεί η πατούρα (φωλιά) που θα υποδεχθεί την φιγούρα.  Αδειάζουμε λοιπόν την περιοχή 

 

Υπάρχει περίπτωση η κοπή (χάραξη) που έχουμε κάνει με το νυστέρι και αποτελεί και το όριο του ρουταρίσματος, να μην είναι εύκολα ορατή. Για να την κάνουμε περισσότερο ορατή φτιάχνουμε σκόνη από σκουρόχρωμο ξύλο και την περνάμε με μαλακές κινήσεις πάνω από την κοπή έτσι ώστε να μπει μέσα και να δημιουργήσει σκουρόχρωμη γραμμή.

Αφού αδειάσουμε λοιπόν τις περιοχές που θα υποδεχθούν τις φιγούρες, απλώνουμε βενζινόκολλα μέσα στην πατούρα και στις φιγούρες. Περιμένουμε να σταθεροποιηθεί και σύμφωνα με τις οδηγίες της συσκευασίας και στην συνέχεια εφαρμόζουμε με προσοχή για να μην μετακινηθούν και δεν κολλήσουν ακριβώς εκεί που πρέπει.

Σφίγγουμε όπως στην φωτογραφία.

 

Στην επόμενη ανάρτηση θα δούμε την διαμόρφωση, την κόλληση των καμαριών.  Η επόμενη ανάρτηση θα γίνει σύμφωνα με τις δικές σας επιθυμίες. Τι θέλω να πω. Εάν και εφόσον θέλετε προτίθεμαι να δώσω συγκεκριμένα γεωμετρικά στοιχεία και διαστάσεις που αφορούν στο συγκεκριμένο όργανο. Αυτά τα στοιχεία, θα μπορούσαν να αποτελέσουν ας πούμε μια δοκιμασμένη βάση πάνω στην οποία μπορεί ο καθένας να πειραματιστεί. Αυτό θα γίνει βέβαια εφόσον με δικά σας σχόλια συμφωνήσετε.  

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

Κατασκευή τετράχορδου μπουζουκιού 5

Η επόμενη εργασία, είναι να κολλήσουμε το διακοσμητικό στο περίγραμμα των παραπετιών και της κολάντζας. Το διακοσμητικό είναι celluloid, λευκό περλέ, πάχους 2 χιλιοστών. Η κόλληση γίνεται με κυανοακρυλική κόλλα. Λυγίζεται δε με την χρήση του κυλίνδρου με τον οποίο λυγίζουμε και τις ντούγιες, αλλά σε πολύ χαμηλή θερμοκρασία. 

 

 

Πριν ξεκαλουπώσουμε, επεξεργαζόμαστε την επιφάνεια του σκάφους (την περιοχή του περιγράμματος που κολλάει το καπάκι). Όπως φαίνεται σε προηγούμενες φωτογραφίες, το τελείωμα των πλαϊναριών, κολάντζας και παραπετιών, εκτείνεται περισσότερο από ότι στην τελική μορφή. Όλα αυτά πρέπει να τελειώνουν εκεί που τελειώνουν οι εγκάρσιοι νομείς και ξεκινάει η βάση του καλουπιού. Επομένως με μία πλάνη χειρός και οδηγό την κάτω επιφάνεια της βάσης του καλουπιού, πλανίζουμε την περίμετρο του σκάφους, μέχρι να έρθει πρόσωπο με την κάτω επιφάνεια του καλουπιού.  Στην συνέχεια ασφαλίζουμε ένα παχύμετρο στο πάχος της βάσης του καλουπιού και έχοντας πάντα σε επαφή το ένα στέλεχος του παχύμετρου με την κάτω επιφάνεια της βάσης του καλουπιού, περιτρέχουμε όλο το σκάφος κάνοντας με το άλλο στέλεχος του παχύμετρου συνεχόμενο σημάδι στο πλάι του σκάφους.  Ακριβώς στην γραμμή (σημάδι) που έχει δημιουργηθεί, κόβουμε με πριόνι. Μένει ένα δακτυλίδι της μορφής 

Η λοιπή επεξεργασία γίνεται μετά το ξεκαλούπωμα. Πλέον μπορούμε να ξεκαλουπώσουμε. 

Αφαιρούμε τα τμήματα χαρτιού που είχαμε κολλήσει στο καλούπι, για να αποφύγουμε την κόλληση των ντουγιών με το καλούπι.

Συνεχίζουμε την επεξεργασία της επιφάνεια που θα κολλήσει το καπάκι. Αρχικά περνάμε με πολύ προσοχή όλη την περίμετρο με πλάνη χειρός όπως αυτή της φωτογραφίας

μέχρι τα πλαϊνάρια, παραπέτια και κατ' επέκταση και η κολάντζα να έρθουν στο επίπεδο της επιφάνειας του τριγωνικού τάκου. Στην συνέχεια πάνω σε επίπεδη επιφάνεια όπου έχει κολληθεί γυαλόχαρτο, βάζουμε το σκάφος ανάποδα και τρίβουμε ομοιόμορφα, μέχρι να μην υπάρχει κενό μεταξύ της επίπεδης επιφάνειας και όλων των σημείων της περιμέτρου του σκάφους.

Καθαρίζουμε το εσωτερικό του σκάφους από την περίσσια κόλλα κλπ. Χρησιμοποιούμε στρογγυλεμένη ξύστρα.

 Προσοχή μεγάλη να μην ξεφύγουμε στο ξύσιμο και λεπτύνουμε πολύ το σκάφος. Καλό θα είναι για όποιον θέλει να ξύσει περισσότερο από το απλά για να καθαρίσει τις κόλλες, να μετράει περιοδικά με κατάλληλη διάταξη το πάχος του σκάφους. Μια τέτοια διάταξη ιδιοκατασκευή μπορείτε να βρείτε εδώ http://www.luthier.gr/index.php?topic=170.0

Καθαρίζεται λοιπόν το σκάφος 

 

και είμαστε πλέον έτοιμοι, για να περάσουμε γάζα ενίσχυσης. Το ντύσιμο της εσωτερικής επιφάνειας με γάζα γίνεται για την ενίσχυση των κολλήσεων των ντουγιών. Λειτουργεί ας πούμε παραστατικά όπως το μεταλλικό πλέγμα και γενικά ο οπλισμός στο οπλισμένο σκυρόδεμα. Η τοποθέτησή του γίνεται ως εξής : Κόβουμε τις λωρίδες της γάζας, τις τοποθετούμε στο εσωτερικό του σκάφους, και στην συνέχεια τις "βρέχουμε" με πολύ αραιή ψαρόκολλα, με την χρήση μαλακού πινέλου, το οποίο περνάμε πάνω από την γάζα μαλακά. Αυτό γίνεται για κάθε μία λωρίδα ξεχωριστά. Κάθε λωρίδα τοποθετείται, αφού η παραπάνω εργασία έχει τελειώσει για την προηγούμενη. Φροντίζουμε ώστε οι λωρίδες να έχουν μια μικρή αλληλοκάλυψη. Αυτός ο τρόπος ενίσχυσης δεν είναι μοναδικός. Μπορεί η ενίσχυση να γίνει και με τρεις ή τέσσερις υφασμάτινες λωρίδες κολλημένες εγκάρσια στην διεύθυνση των ντουγιών.

Αφού τελειώσει και αυτή η εργασία, προχωράμε στο φοδράρισμα του σκάφους. Προσωπικά χρησιμοποίησα λωρίδα από φλαμούρι ύψους 1,5 εκατοστών και πάχους 3 χιλιοστών περίπου, το οποίο χάραξα με το ταστοπρίονο ανα 1 εκατοστό περίπου για να μπορεί να λυγίσει εύκολα και να πάρει την φόρμα του σκάφους. Στην παραπάνω φωτογραφία, φαίνεται η διαδικασία κόλλησής της και στην παρακάτω κολλημένη.

Εδώ έχουμε πλέον τελειώσει προσωρινά με το σκάφος.

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

Κατασκευή τετράχορδου μπουζουκιού 4

Με κάποια καθυστέρηση λόγω ανελαστικών υποχρεώσεων, συνεχίζουμε με την κατασκευή του σκάφους. Θα δούμε την διαδικασία επεξεργασίας των τμημάτων που έχουν φιγούρα, δηλαδή πλαϊνάρι, παραπέτι και κολάντζα. Λόγω του ότι δεν ήμουν προετοιμασμένος για αυτή την παρουσίαση δεν έχω όσες φωτογραφίες θα ήθελα από την κατασκευή. Θα προσπαθήσω όμως όσες ελλείψεις υπάρχουν, να τις καλύψω με κάποια σχέδια.

Ο στόχος όταν το πλαϊνάρι έχει φιγούρα, είναι να κόψουμε την φιγούρα σε περιοχή του τμήματος που θα γίνει πλαϊνάρι, έτσι ώστε όταν λυγίσουμε και πλανίσουμε πρώτον να μην χρειαστεί να πλανίσουμε και φιγούρα και δεύτερον όταν τοποθετήσουμε το παραπέτι, αυτό να μην πέφτει πάνω στην φιγούρα του πλαϊναριού.

Για να αποφύγω όλα αυτά τοποθετώ πάνω στο καλούπι ένα χαρτόνι στην περιοχή του πλαϊναριού και παίρνω πατρόν.

Στην συνέχεια κόβω στα όρια του περιγράμματος το χαρτόνι, τοποθετώ το χαρτόνι πάνω στο κομμάτι του ξύλου που θα γίνει πλαϊνάρι και μολυβώνω το σχήμα. Μετά μολυβώνω και το παραπέτι 

 Έτσι γνωρίζω την περιοχή που μπορώ να τοποθετήσω την φιγούρα έτσι ώστε να καλύπτονται οι περιορισμοί που είδαμε παραπάνω. Τοποθετώ και την φιγούρα που έχουμε τυπώσει σε ρυζόχαρτο και σημαδεύω ακριβώς την περιοχή που θα τοποθετηθεί. 

Κατά τα λοιπά η κοπή και κατασκευή της φιγούρας γίνεται όπως φαίνεται στο video που θα βρείτε στην ενότητα VIDEO και όπως περιγράφεται στο κείμενο "κατασκευή φιγούρας" που θα βρείτε στην ενότητα ΚΕΙΜΕΝΑ.

Με παρόμοιο τρόπο φτιάχνω και την κολάντζα και το παραπέτι.

Όσον αφορά στην κολάντζα, αυτή την σχεδιάζω πρώτα στο σχεδιαστικό πρόγραμμα, σε πραγματικό μέγεθος ( περίγραμμα και φιγούρα) και στην συνέχεια τυπώνω σε χαρτόνι.

Κόβω το περίγραμμα και το σχέδιο και μολυβώνω στο ξύλο της φιγούρας ( είναι παραλλαγή της διαδικασίας με την κόλληση του ρυζόχαρτο, πάνω στο ξύλο της φιγούρας. Εδώ δεν χρησιμοποιώ ρυζόχαρτο αλλά μολυβώνω κατευθείαν το ξύλο)

Παρομοίως και το παραπέτι 

Και φθάσαμε στο στάδιο του λυγίσματος και κόλλησης των τεμαχίων. Όσον αφορά στο πλαϊνάρι, για να μην είναι η φιγούρα στον αέρα και για να είναι πιο σταθερό το σκάφος στην περιοχή της φιγούρας, πριν λυγίσω κολλάω στην εσωτερική πλευρά του πλαϊναριού, σε όλη την περιοχή της φιγούρας καπλαμά πάχους 0,50 του χιλιοστού.

Φαίνεται ο κολλημένος καπλαμάς στην περιοχή της φιγούρας του πλαϊναριού

Το λύγισμα γίνεται με τον ίδιο τρόπο που γίνεται και το λύγισμα των ντουγιών, με την διαφορά ότι εδώ χρησιμοποιώ λαμαρίνα, όπως φαίνεται στην παρακάτω φωτογραφία.

Φωτογραφία από το stewmac.com. Δεν είναι απαραίτητο να αγοραστεί. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί ένα ρετάλι εύκαμπτης λεπτής λαμαρίνας.

Αφού βραχούν όπως είπαμε και στο λύγισμα των ντουγιών, αλλά λιγότερο λόγω του ότι εδώ έχουμε φιγούρα στοκαρισμένη με διάφορες κόλλες και σκόνη ξύλου, με υπομονή και επιμονή προχωράμε στο λύγισμα.

Το πλαϊνάρι αφού λυγιστεί πλανίζεται από την πλευρά που θα κολληθεί με την τελευταία ντούγα, όπως πλανίζονται και οι ντούγιες.

Αφού κολληθούν τα πλαϊνάρια, λυγίζεται και κολλιέται η κολάντζα, το ίσως δυσκολότερο κομμάτι του σκάφους. Για την κόλληση λοιπόν της κολάντζας, έχω κατασκευάσει μία βοηθητική διάταξη που αγκαλιάζει την κολάντζα και την υποχρεώνει σε όσο το δυνατόν πιο ομοιόμορφη κόλληση σε όλη την έκτασή της. Βοηθάει πάρα πολύ ειδικά όταν υπάρχει φιγούρα.

Την διάταξη μπορείτε να την δείτε πιο αναλυτικά στην Ενότητα  ΒΟΗΘΗΜΑΤΑ. Εδώ πρέπει να πω ότι η υπόψη διάταξη βοηθάει στην κόλληση, εφόσον δεν χρησιμοποιείται ψαρόκολλα, η οποία παγώνει γρήγορα. Έτσι ενώ όλο το σκάφος κατασκευάζεται με ψαρόκολλα, η κολάντζα και τα παραπέτια κολλούνται με ξυλόκολλα. Στο συγκεκριμένο σκάφος κολλήθηκαν με Titebond.

Αφού κολληθούν και τα παραπέτια, είμαστε σχεδόν  έτοιμοι για ξεκαλούπωμα.

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

Κατασκευή τετράχορδου μπουζουκιού 3

Συνεχίζουμε λοιπόν με την κατασκευή του σκάφους.

Η κόλληση των ντουγιών, γίνεται με ψαρόκολλα . Η ψαρόκολλα είναι ζωική κόλλα και κατάλληλη για οργανοποιία. Διατίθεται σε στερεά μορφή, όπως φαίνεται στην παρακάτω φωτογραφία.

Για να την χρησιμοποιήσουμε πρέπει να την διαλύσουμε σε νερό και να την θερμάνουμε στους 65o C περίπου, αλλά όχι παραπάνω. Για να γίνει αυτή η διαδικασία χρησιμοποιούμε μια διάταξη τύπου μπεν-μαρί  όπως στην παρακάτω φωτογραφία.

Στο εσωτερικό δοχείο, τοποθετούμε την ποσότητα της στερεάς ψαρόκολλας που χρειαζόμαστε. Προσθέτουμε νερό και αφήνουμε την ψαρόκολλα να απορροφήσει το νερό. Στο εξωτερικό δοχείο προσθέτουμε νερό.  Αφού η ψαρόκολλα απορροφήσει το νερό (πρήζεται), θερμαίνουμε το σύστημα, ανακατεύοντας συνεχώς την ψαρόκολλα και προσθέτοντας σταδιακά όσο νερό χρειάζεται έτσι ώστε το μείγμα να "μελώσει", δηλαδή να μην είναι ούτε πολύ αραιό, αλλά ούτε πολύ πηκτό.  Και πάντα προσέχουμε να μην "κάψουμε " την κόλλα.  Πρέπει να γνωρίζουμε ότι η ψαρόκολλα στερεοποιείται αρκετά γρήγορα. Σε κάθε περίπτωση μέχρι να στερεοποιηθεί προλαβαίνουμε να κολλήσουμε μια ντούγα. Την απλώνουμε με πινελάκι στις επιφάνειες που θα κολληθούν και στην συνέχεια πιέζουμε με σίδερο (κοινό σιδερώματος ρούχων, χωρίς ατμό) για να κρυσταλλωθεί.

Αφού κολλήσουμε την ντουγομάνα, συνεχίζουμε με την διαμόρφωση της επόμενης ντούγας. Από εδώ και στο εξής η διαμόρφωση των ντουγιών γίνεται με τον ίδιο τρόπο. Αφού καμπυλώσουμε το ορθογώνιο παραλληλόγραμμο με τον τρόπο που περιγράψαμε παραπάνω, Πλανίζουμε πρώτα την πλευρά που θα κολληθεί με την ντουγομάννα ή την προηγούμενη ήδη κολλημένη ντούγα (κόκκινο στην επόμενη φωτογραφία), τόσο όσο να ακουμπάει-πατάει πολύ καλά στο καλούπι (έτσι αποφεύγουμε το δυσάρεστο γεγονός να σηκωθεί το σκάφος σταδιακά από το καλούπι και να χάσουμε την φόρμα του καλουπιού) και ταυτόχρονα να εφαρμόζει απόλυτα στην ντουγομάνα ή στην προηγούμενη ήδη κολλημένη ντούγα.

Τέλειο πάτημα της ντούγας στο καλούπι.

Αφού εξασφαλίσουμε τα δύο αυτά απαραίτητα χαρακτηριστικά, συνεχίζουμε με το πλάνισμα της άλλης πλευράς της εξωτερικής (πράσινο στην παραπάνω φωτογραφία).  Πριν αρχίσουμε το πλάνισμα,  κάνουμε την ίδια διαδικασία σημαδέματος που κάναμε και στην ντουγομάνα, με την διαφορά ότι τώρα χρησιμοποιώντας τα ίδια στοιχεία που έχουμε καταγράψει, ξεκινάμε το μέτρημα με 0 στην ακμή της πλανισμένης πλευράς. Αφού βάλουμε τα σημάδια σε όλη την έκταση της ντούγας, αρχίζουμε να πλανίζουμε την εξωτερική πλευρά, προσέχοντας να μην ξεπεράσουμε τα σημάδια και στο τέλος ακουμπώντας την ντούγα σε ένα επίπεδο αυτή να ακουμπά σε όλη την έκτασή της. Αφού εξασφαλιστούν και αυτά τα χαρακτηριστικά και μετά από ένα πέρασμα της ντούγα από ένα επίπεδο όπου πάνω του είναι στερεωμένο γυαλόχαρτο, για μια τελική εξομάλυνση των ακμών, η ντούγα είναι έτοιμη για κόλληση.

Ετοιμάζουμε και το ενδιάμεσο φιλέτο αν δεν έχουμε αγοράσει έτοιμο. Το ενδιάμεσο φιλέτο μπορεί να κοπεί από φύλλο καπλαμά πάχους 0,50 χιλιοστά σε ύψος όσο και το πάχος των ντουγιών.  Αφού απλώσουμε την ψαρόκολλα στις επιφάνειες που θα κολληθούν στους δύο τάκους αλλά και στις ακμές που θα κολληθούν μεταξύ τους, αρχίζουμε να κολλάμε ξεκινώντας από τον τριγωνικό τάκο και προχωρώντας για να φθάσουμε στον πίσω τάκο. Ενδιάμεσα στις ντούγιες στριμώχνουμε το φιλέτο και σταθεροποιούμε την ντούγα με πινέζες (όπως φαίνεται στην παρακάτω φωτογραφία). Στην συνέχεια και πάλι σταδιακά πιέζουμε με το σίδερο στις περιοχές των τάκων αλλά και σε όλο το μήκος του φιλέτου όπου κολλούνται και οι ντούγιες μεταξύ τους, έτσι ώστε να κρυσταλλώνεται η κόλλα αλλά ταυτόχρονα να καμπυλώνεται και το φιλέτο.

Με αυτόν τον τρόπο, συνεχίζουμε τοποθετώντας μια ντούγα αριστερά-μία ντούγα δεξιά και χτίζουμε το σκάφος, μέχρι να φθάσουμε στο πλαϊνάρι.

Το παλαϊνάρι θα το εξετάσουμε σε άλλη ανάρτηση, γιατί έχει φιγούρα και θα πρέπει να πούμε μερικά πράγματα παραπάνω.

Εδώ να πούμε μερικά λόγια για την χάραξη. Το σκάφος έχει δεκαπέντε πραγματικές ντούγιες. Με δύο χαράξεις σε κάθε ντούγα, έγιναν  σαράντα πέντε. Η χάραξη έγινε με το ταστοπρίονο. Πρέπει το πριόνι  που θα χρησιμοποιηθεί για την χάραξη, να έχει πάχος ίσο με το πάχος του καπλαμά που θα μπει στην σχισμή. Ήταν η πρώτη χάραξη που έκανα και έτσι χρειάστηκε να καθορίσω κάποιο τρόπο σημαδέματος. Σε αρκετά σημεία της ντούγας διαίρεσα το πλάτος της δια τρία και σημάδεψα. Στην συνέχεια ένωσα τα σημεία της διαδρομής κολλώντας χαρτοταινία μικρού πλάτους, που η άκρη της περνούσε από όλα τα σημεία. Περνώντας με το μολύβι από την άκρη της χαρτοταινίας μολύβωσα την διαδρομή.  Αυτό έγινε σε κάθε ντούγα για δύο διαδρομές. Δεν γνωρίζω αν αυτός ο τρόπος είναι ο πλέον ενδεδειγμένος. Ελλείψει πληροφοριών όμως στο υπόψη θέμα, αναγκάστηκα να αυτοσχεδιάσω με αρκετά καλά αποτελέσματα. Το βάθος της κοπής 1 με 1,5 χιλιοστά ρυθμίζεται με τον παρακάτω τρόπο. Κολλάμε στο πριόνι που χρησιμοποιούμε για την χάραξη, ένα στοπ με δύο τρεις σταγόνες κόλλας στιγμής, που αφήνει το πριόνι να προχωράει μέχρι το επιθυμητό βάθος. Το στοπ μπορεί να είναι οτιδήποτε  π.χ. μια λεπτή λωρίδα καπλαμά όπως στην παρακάτω φωτογραφία. Αφού τελειώσει η εργασία, το στοπ αφαιρείται πολύ εύκολα.

Αφού ανοιχθούν οι σχισμές, σε κάθε μία απλώνεται ψαρόκολλα μπαίνει το φιλέτο πάλι ξεκινώντας από τον τριγωνικό τάκο και στην συνέχεια με το σίδερο ασκείται πίεση με θέρμανση. Επίσης με κομμάτια χαρτοταινίας συγκρατούμε το φιλέτο μέχρι να σταθεροποιηθεί η ψαρόκολλα.

Προσοχή χρειάζεται όταν δύο σχισμές βρίσκονται πολύ κοντά όπως στην προκειμένη περίπτωση. Για να μην πηγαίνει ψαρόκολλα στην διπλανή σχισμή αλλά μόνο σε αυτή που δουλεύουμε, καλύπτουμε προσωρινά την διπλανή από αυτή που δουλεύουμε με χαρτοταινία, όπως φαίνεται στις δύο παραπάνω φωτογραφίες.

Το αποτέλεσμα πριν την κόλληση των πλαϊναριών.

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

Κατασκευή τετράχορδου μπουζουκιού 2

Συνεχίζουμε λοιπόν με την κατασκευή του σκάφους.

Και  ο τριγωνικός τάκος και ο πίσω στην περιοχή της κολάντζας, έχουν κατασκευαστεί από φλαμούρι.

Τα νερά του τριγωνικού τάκου, έχουν τοποθετηθεί όπως φαίνεται στο παρακάτω σχήμα, έτσι ώστε να είναι κάθετα με τα νερά των ντουγιών.

Αφού ολοκληρωθεί η διαμόρφωση των δύο τάκων, ξεκινάμε την διαμόρφωση και κόλληση των ντουγιών. Πριν όμως γίνει αυτό, προσωπικά λόγω του ότι δεν αισθάνομαι ακόμη ιδιαίτερα έμπειρος, ακολουθώ μια διαδικασία για να προσδιορίσω το πλάτος των ντουγιών, έτσι ώστε αυτές να είναι ίδιου μεγέθους ή ομοιόμορφες όσον αφορά στο πλάτος τους.

Μετράω λοιπόν σε κάθε εγκάρσιο νομέα, είτε το μήκος από το μέσον του διαμήκη νομέα έως το σημείο που ξεκινάει το πλαϊνάρι (κόκκινη διαδρομή στο παρακάτω σχήμα), είτε το μήκος από το σημείο που ξεκινάει το αριστερό πλαϊνάρι έως το σημείο που ξεκινάει το δεξιό πλαϊνάρι (πράσινη διαδρομή). Στην συνέχεια αφού έχω αποφασίσει τον αριθμό των ντουγιών που θα έχει το σκάφος, διαιρώ την απόσταση με τον αριθμό των ντουγιών, αφού πρώτα από την απόσταση έχω αφαιρέσει το πάχος των ενδιάμεσων στις ντούγιες φιλέτων επί τον αριθμό των φιλέτων.  Για να το κάνουμε περισσότερο συγκεκριμένο ας πούμε ότι μετρήσαμε την κόκκινη διαδρομή και την βρήκαμε Χ εκατοστά. Αποφασίσαμε ότι το σκάφος θα έχει παράδειγμα 15 ντούγιες, άρα στην κόκκινη διαδρομή 7,5 ντούγιες ( το 0,5 είναι η μισή ντουγομάνα). Τα ενδιάμεσα στις ντούγιες φιλέτα θα είναι από καπλαμά πάχους 0,5 χιλιοστά. Το πλάτος της κάθε ντούγας στον συγκεκριμένο νομέα θα είναι:

             Πλάτος Ντούγας= ( Χ-8*0,05)/7,5  εκατοστά

Αν είχαμε μετρήσει την πράσινη διαδρομή (Ψ εκατοστά) το πλάτος της ντούγας :

            
            Πλάτος Ντούγας= ( Ψ-16*0,05)/15  εκατοστά

Αυτό γίνεται σε κάθε εγκάρσιο νομέα. Έτσι έχουμε το πλάτος της κάθε ντούγας σε οκτώ σημεία της. Οι εμπειρότεροι βέβαια χρησιμοποιούν τρία σημεία όπως φαίνεται και στο site των αφων Κουκουρίγκου, δηλαδή τις δύο άκρες και το πλατύτερο σημείο που στο καλούπι μας βρίσκεται στον νομέα Νο4. Καταγράφουμε τα παραπάνω στοιχεία που θα μας χρειαστούν αργότερα.

Ξεκινάμε από την διαμόρφωση της ντουγομάνας, της οποίας οι άκρες είναι συμμετρικές ως προς τον άξονα. Πριν βάλω το ορθογώνιο παραλληλόγραμμο (όπως είναι πριν την διαμόρφωση) στο νερό για να μουλιάσει και να μαλακώσει, έχω σημαδέψει τον άξονα.

Αφού μαλακώσει  αρκετά το βγάζω από το νερό και το λυγίζω με χρήση μιας συσκευής με θερμότητα όπως οι παρακάτω, δοκιμάζοντας συνεχώς πάνω στο καλούπι, μέχρι να πάρει απολύτως την μορφή που πρέπει.

(Σε άλλη ενότητα θα δούμε περισσότερες λεπτομέρειες για την συσκευή)

Αφού  το ορθογώνιο παραλληλόγραμμο πάρει την μορφή που απαιτεί το σχήμα του καλουπιού, προχωράμε στο πλάνισμα. Αυτό γίνεται με μια πλάνη χειρός, την οποία έχουμε με κάποιον τρόπο σταθεροποιήσει ανάποδα, όπως π.χ. στην παρακάτω φωτογραφία.

Πριν αρχίσουμε το πλάνισμα, πάνω στο ορθογώνιο παραλληλόγραμμο και στα σημεία που αντιστοιχούν στους νομείς, σημαδεύομε πάνω του το μισό πλάτος (από τις μετρήσεις που κάναμε όπως είπαμε παραπάνω) από την μια πλευρά του άξονα και το άλλο μισό του πλάτους από την άλλη, μιας και όπως είπαμε παραπάνω οι πλευρές της ντουγομάνας είναι συμμετρικές ως προς τον άξονά της.

Έτσι κατά την διάρκεια του πλανίσματος για να δώσουμε στην ντουγομάνα την μορφή που είδαμε παραπάνω, φροντίζουμε να μην πλανίσουμε παραπάνω από τα σημάδια αλλά ταυτόχρονα οι δύο πλευρές να ακουμπάνε απόλυτα σε επίπεδο.

Μεγάλη σημασία για την όλη κατασκευή έχει το να κολληθεί σωστά η ντουγομάνα. Πρέπει ο άξονας της να συμπίπτει απόλυτα με τον άξονα του διαμήκη νομέα.

ΣΥΝΕΧΊΖΕΤΑΙ