Κατασκευή τετράχορδου μπουζουκιού 15

      Το επόμενο βήμα, είναι η κόλληση της έτοιμης ταστιέρας στο μάνικο. Αυτό που πρέπει να εξασφαλίσουμε, είναι κατά την κόλληση να συμπίπτει ο άξονας της ταστιέρας με τον άξονα του μάνικου. Επίσης πρέπει να διασφαλίσουμε ότι κατά το σφίξιμο των σφιγκτήρων, δεν θα γλιστρήσει η ταστιέρα και δεν θα κολλήσει σε λάθος θέση. Αυτό που προσωπικά εφαρμόζω για να αποφύγω ατυχήματα, είναι η διάνοιξη τριών διαμπερών οπών στην ταστιέρα, με διάμετρο όση και η διάμετρος ενός πολύ λεπτού καρφιού. Φροντίζω η διάνοιξη να γίνεται σε σημεία, που στην συνέχεια θα καλυφθούν και δεν θα φαίνονται. Τέτοια σημεία είναι οι σχισμές που έχουμε ανοίξει για την τοποθέτηση των τάστων.

   Τοποθετώ την ταστιέρα ακριβώς στην θέση που θα κολληθεί και την σταθεροποιώ με την χρήση δύο σφιγκτήρων. Στην συνέχεια, καρφώνω ακριβώς κάθετα μέσα από τις οπές τρία καρφιά πάνω στο μάνικο. Κόβω τα κεφάλια των καρφιών και βγάζω την ταστιέρα από την θέση που ήταν, περνώντας την μέσα από τα καρφιά. 

     Απλώνω κόλλα στην ταστιέρα και στο μάνικο, περνάω την ταστιέρα μέσα από τα καρφιά, τοποθετώ πάνω στην ταστιέρα τους τάκους και στην συνέχεια σφίγγω με τους σφιγκτήρες.

    Αφού κολλήσει η ταστιέρα, αρχίζει η διαμόρφωση του μάνικου, με οδηγό την ταστιέρα και τελικό στόχο το ύψος μάνικου με την ταστιέρα, στην ένωση με το σκάφος να είναι 2,4 εκατοστά και στο κόκκαλο στο καράολο 2,2 εκατοστά. Η διαμόρφωση, γίνεται με όποιο διαθέσιμο και βολικό στον καθένα εργαλείο υπάρχει. Δηλαδή ράσπα, παστράκουλο, ξύστρες κλπ.

  

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

     

Κατασκευή τετράχορδου μπουζουκιού 14

     Συνεχίζοντας την επεξεργασία της ταστιέρας, προχωράμε στην χάραξή της. Πρέπει να σημειώσω ότι σε αυτήν την φάση, θα πρέπει η ταστιέρα να είναι απόλυτα ορθογωνιασμένη για να γίνει σωστά η χάραξή της. Η πρώτη ενέργειά μας είναι να τυπώσουμε την κλίμακα, που χρησιμοποιούμε. Ένας τρόπος είναι να την υπολογίσουμε και να την τυπώσουμε από την διεύθυνση   http://www.stewmac.com/FretCalculator/ .

 

     Η εκτύπωση είναι της μορφής που φαίνεται παρακάτω :

 

     Όπως βλέπουμε, ο πίνακας έχει τρεις στήλες. Η πρώτη στήλη αφορά στην αρίθμηση των τάστων, η δεύτερη στην απόσταση του κάθε τάστου από τον πάνω καβαλάρη (καράολο) και η τρίτη στην απόσταση μεταξύ των τάστων. Για να έχουμε ασφαλή χάραξη χρησιμοποιούμε για το σημάδεμα την δεύτερη στήλη, δηλαδή την στήλη που μας δίνει την απόσταση του κάθε τάστου, από τον πάνω καβαλάρη. Αφού λοιπόν σταθεροποιήσουμε τον χάρακα πάνω στην ταστιέρα, σημαδεύουμε την θέση του κάθε τάστου.

 

     Προσωπικά σημαδεύω τις θέσεις των τάστων, πάνω στον άξονα συμμετρίας της ταστιέρας, τον οποίο έχω φροντίσει από πριν να τον σημαδέψω πάνω στην ταστιέρα. Στην συνέχεια χρησιμοποιώντας την παρακάτω διάταξη, χαράσσω τις θέσεις των τάστων.

 

    Μετά την ολοκλήρωση της χάραξης, αφαιρούμε την περίσσεια ξύλου από τα πλάγια της ταστιέρας. Το πόσο ξύλο θα αφαιρέσουμε εξαρτάται από το πλάτος που έχουμε αποφασίσει να έχει η ταστιέρα. Στο πλάτος αυτό θα πρέπει να λάβουμε υπόψη και τα πλαϊνά διακοσμητικά-προστατευτικά της ταστιέρας, αν έχουμε αποφασίσει ότι θα βάλουμε. Δηλαδή το συνολικό πλάτος της ταστιέρας θα πρέπει να περιλαμβάνει και τα διακοσμητικά-προστατευτικά. Η περίσσεια λοιπόν του ξύλου μπορεί να αφαιρεθεί είτε με κορδέλα είτε αν δεν διαθέτουμε κορδέλα, με πριόνι χειρός, ροκάνι και τάκο με γυαλόχαρτο, ορθογωνιασμένο όπως φαίνεται παρακάτω.

 

      Κολλάμε τα διακοσμητικά-προστατευτικά στα πλάγια της ταστιέρας. Προσωπικά χρησιμοποιώ κυανοακρυλική για αυτήν την εργασία. Στην συνέχεια φέρνουμε τα διακοσμητικά  πρόσωπο με τις δύο μεγάλες επιφάνειες της ταστιέρας πάνω και κάτω και τρίβουμε συμμετρικά τα διακοσμητικά των δύο πλευρών, έτσι ώστε να φθάσουμε το πλάτος της ταστιέρας στα μέτρα που αρχικά είχαμε αποφασίσει.

     Σημαδεύουμε και τρυπάμε τις θέσεις των κουκίδων και κολλάμε τις κουκίδες πάλι με κυανοακρυλική.

 

 

    Μετά την ολοκλήρωση και αυτής της διαδικασίας, είμαστε έτοιμοι για να κολλήσουμε την ταστιέρα στο όργανο. 

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

Κατασκευή τετράχορδου μπουζουκιού 13

     Ήρθε λοιπόν η ώρα για να κολληθεί το καπάκι. Το καπάκι θα κολληθεί με titebond κόλλα και θα χρησιμοποιηθεί χαρτοταινία, σαν μέσο για την άσκηση πίεσης. Μπορεί επικουρικά να χρησιμοποιηθεί και ταινία αλουμινίου, αν και θεωρώ ότι είναι υπερβολικό.

 

 

 

     Κατά την διάρκεια αυτής της διαδικασίας, ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δοθεί στο να συμπίπτει ο άξονας του καπακιού , με τον άξονα του οργάνου, όπως και στην καλή κόλληση του καπακιού σε όλον τον τριγωνικό τάκο (περιοχή αυτιά).

          Αφού κολλήσει το καπάκι και αφαιρέσουμε τις χαρτοταινίες, καθαρίζουμε την κόλληση από την περίσσεια ξύλου του καπακιού, έτσι ώστε η "περίμετρος" του καπακιού, να έρθει "πρόσωπο με το χείλος του σκάφους. Στην συνέχεια, με μια διάταξη (εργαλείο) όπως αυτό που περιέγραψα στην προηγούμενη ανάρτηση και αφού μετρήσουμε το συνολικό πλάτος των διακοσμητικών-προστατευτικών της "περιμέτρου" του καπακιού και μεταφέρουμε την μέτρηση στο εργαλείο, σημαδεύουμε  στην "περίμετρο" του καπακιού. Χρησιμοποιώ φωτογραφία από την κατασκευή άλλου οργάνου, μιας και δεν έχω αντίστοιχη από την κατασκευή του συγκεκριμένου.

 

      Με ένα κοφτερό "νυστέρι", χαράσσουμε προσεκτικά ακριβώς επάνω στο σημάδι και στην συνέχεια με το dremel ρούτερ, καθαρίζουμε την περιοχή που θα μπουν τα διακοσμητικά-προστατευτικά. Το ρουτάρισμα γίνεται σε βάθος ίσο με το πάχος των διακοσμητικών-προστατευτικών.

 

     Αφού καθαριστεί όλη η περιοχή και ισοπεδωθεί η βάση, αρχίζουμε να κολλάμε με την σειρά τα διακοσμητικά-προστατευτικά. Προσωπικά χρησιμοποιώ κυανοακρυλική κόλλα.

 

     Αφού ολοκληρωθεί η κόλληση, με γυαλοχάρτισμα καθαρίζουμε την κόλλα και φέρνουμε τα διακοσμητικά-προστατευτικά στο ίδιο επίπεδο (πρόσωπο) με το καπάκι, αλλά και διαμορφώνουμε αυτά έτσι ώστε να προσαρμοστούν, να ταιριάξουν με το χείλος του σκάφους.

                Η επόμενη στην σειρά εργασία είναι η κατασκευή-διαμόρφωση της ταστιέρας έτσι ώστε να ετοιμαστεί πριν την κόλλησή της στο όργανο. Εδώ δεν θα περιγράψω αλλά θα παραθέσω πολλές φωτογραφίες, από τις οποίες γίνεται φανερή η διαδικασία. Τα σχέδια που χρησιμοποιώ και τα οποία έχω σχεδιάσει στο ACAD, είναι προσαρμοσμένα στην κλίμακα του οργάνου, δηλαδή σε 67αρα κλίμακα.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

ΕΝΑ ΧΡΗΣΙΜΟ ΕΡΓΑΛΕΙΟ

Ένα πολύ χρήσιμο εργαλείο για ομοιόμορφο σημάδεμα, αλλά και χάραξη που μπορούμε να φτιάξουμε μόνοι μας από ρεταλάκια. Το συγκεκριμένο το έφτιαξα από τριανταφυλλιά και κελεμπέκι. Άνοιξα πάσα για την βίδα με το αντίστοιχο κολαούζο. Οι διαστάσεις φαίνονται στις φωτογραφίες

 

 

 

 Οι διαστάσεις είναι σε χιλιοστά.

Κατασκευή τετράχορδου μπουζουκιού 12

   Στην προηγούμενη ανάρτηση είδαμε τον τρόπο με τον οποίο υπολογίζω την κλίση που θα δώσω στο μάνικο και πως αυτό επιτυγχάνεται στην πράξη. Είδαμε λοιπόν ότι αν το «αυλάκι» της χελιδονοουράς  στην «εξωτερική» άκρη του τάκου είναι 17 χιλιοστά (τόσο προσωπικά σκάβω ) στην «εσωτερική» άκρη  θα είναι 17-Α’Β’.

   Σχεδιάζω λοιπόν στο ACAD  την «εξωτερική» την «εσωτερική» άκρη της χελιδονοουράς αλλά και το μόρσο στο μανίκι και στην συνέχεια τα εκτυπώνω σε χαρτονάκι. 

   Έχοντας σαν οδηγούς τα σχέδια και έχοντας χαράξει τον άξονα συμμετρίας κάνω στον τάκο, σημαδεύω τις άκρες στις αντίστοιχες θέσεις. 

   Στην συνέχεια χαράζω προσεκτικά με πριόνι το κομμάτι που θα αφαιρεθεί είτε μία είτε περισσότερες φορές, έτσι ώστε να βοηθηθώ στην αφαίρεση του ξύλου με σκαρπέλο και αφαιρώ προσεκτικά μετρώντας τακτικά το βάθος. 

   Στο τέλος εξομαλύνω τον πάτο με λίμα ή τάκο στον οποίο έχω κολλήσει με ταινία διπλής όψης γυαλόχαρτο.

   Με παρόμοιο τρόπο σημαδεύω και αφαιρώ ξύλο από το μάνικο για να δημιουργήσω το μόρσο. Εδώ λαμβάνω υπόψη ότι η πάνω επιφάνεια του μόρσου  και κατ’ επέκταση και του μανίκου πρέπει να είναι κατά 2,5 χιλιοστά ψηλότερα από την πάνω επιφάνεια του τάκου, έτσι ώστε όταν κολληθεί το καπάκι (πάχους 2,5 χιλιοστών στην περιοχή της ένωσης μάνικου σκάφους) η πάνω επιφάνεια του μάνικου και το καπάκι να είναι πρόσωπο. 

Αυτό μας δίνει συνολικό ύψος μόρσου 19,5 χιλιοστά, αρκετό για την επίτευξη ισχυρής κόλλησης και με αντίσταση σε σκεύρωμα.

   Αφού διαμορφώσουμε την χελιδονοουρά στον τάκο και το μόρσο στο μάνικο, προσαρμόζουμε το μάνικο στο σκάφος κάνοντας τις σχετικές διορθώσεις. Αφού προσαρμοστούν αυτά, προσωπικά επανατοποθετώ το καπάκι με χαρτοταινία και επαναλαμβάνω τις μετρήσεις που περιγράφω στην προηγούμενη ανάρτηση, έτσι ώστε να εξακριβώσω αν αυτά που είχα υπολογίσει, επιτεύχθηκαν στην πράξη μιας και το ξύλο δεν είναι βούτυρο για να μπορεί να κοπεί με το νυστέρι με ακρίβεια. Αναλόγως κάνω τις σχετικές διορθώσεις αν απαιτείται.

   Αφού εξασφαλίσω ότι όλα είναι σύμφωνα με τα επιθυμητά προχωράω στην κόλληση του μάνικου, προσέχοντας κατά την κόλληση το μάνικο να βρίσκεται πάνω στον άξονα του οργάνου.

   Με την διαδικασία που περιέγραψα επιτυγχάνουμε όπως έχω διαπιστώσει από την εμπειρία ύψος καβαλάρη περίπου 10,50 έως 11,00 χιλιοστά ανάλογα με το πάχος της ταστιέρας και με ύψος χορδών από το 12^ο τάστο 1,5 χιλιοστά οριακό για να μην έχουμε γρεζάρισμα στον ήχο. Το ύψος αυτό κατά την γνώμη μου είναι ισορροπημένο και για τον ήχο αλλά και για την πίεση που ασκείται στο καπάκι. Αν επιθυμούμε καβαλάρη υψηλότερο από αυτόν μπορούμε με ομοιόμορφο τρίψιμο του χείλους του σκάφους από την περιοχή του  τελευταίου καμαριού μέχρι και την περιοχή της χορδιέρας, να αυξήσουμε το ύψος του καβαλάρη. Το τρίψιμο πρέπει να γίνεται προσεκτικά και με συνεχείς μετρήσεις.

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ