My new label

My new label which was kindly offered by Sdimis. Spiro thank you very much. It is superb!!!

Template για Κατασκευή Καράολου με Router

        Μια από τις κουραστικές εργασίες, που απαιτεί πολύ χρόνο και στο τέλος πιθανόν δεν ικανοποιεί απόλυτα με την ακρίβεια του αποτελέσματος, είναι η κατασκευή του καράολου. Αποφάσισα λοιπόν να σχεδιάσω και να κόψω ένα template, έτσι ώστε να είναι δυνατή η κατασκευή του με την χρήση router, πολύ πιο γρήγορα αλλά και με μεγαλύτερη ακρίβεια από ότι με το χέρι. Σχεδιάστηκε για τρίχορδο με "λαιμό" 2,9 εκατοστά και στις διαστάσεις που φαίνονται στο παρακάτω σχέδιο, αλλά μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για άλλες διαστάσεις μάνικου ( και για τετράχορδο) αρκεί να μην χρησιμοποιηθούν στο κόψιμο οι δύο τελευταίες καμπύλες που καταλήγουν στο μάνικο, αλλά να κοπούν με το χέρι.

     Το template κόπηκε σε plexiglass πάχους 8 χιλιοστών και όπως φαίνεται έχει χαραχθεί ο άξονας συμμετρίας, στο μηχάνημα κοπής. Στην συνέχεια άνοιξα δύο τρύπες πάνω στο άξονα συμμετρίας ώστε να βιδώνεται ο οδηγός πάνω στο κομμάτι του ξύλου που θα γίνει καράολο και το κεφάλι των βιδών να μην προεξέχει.

      Αφού τοποθετηθεί ο οδηγός πάνω στο κομμάτι του ξύλου που θα γίνει καράολο, έτσι ώστε ο άξονας συμμετρίας του να συμπίπτει με τον άξονα συμμετρίας του ξύλου ( που έχουμε χαράξει), ξεγυρίζουμε το εξωτερικό περίγραμμα με το ρούτερ 

    Με αυτό το εξάρτημα (stewmac)

      Εδώ πρέπει να πω, ότι παρά το γεγονός ότι γενικώς δεν προτείνω συγκεκριμένα εργαλεία και πηγές προμήθειας, στην συγκεκριμένη περίπτωση επειδή κατόπιν έρευνας δεν μπόρεσα να βρω το συγκεκριμένο εξάρτημα (όσον αφορά στην διάμετρο των 3/8"), πουθενά αλλού εκτός του συγκεκριμένου καταστήματος, παραβιάζω έστω και μια φορά τον κανόνα.

       Καλό είναι πριν βάλουμε το ρούτερ, να έχουμε ελαφρώσει το κομμάτι από το πολύ ξύλο που περισσεύει

        Μετά αφού ανοίξουμε τις τρύπες για τα κλειδιά, προχωράμε στο άνοιγμα των δύο ενδιάμεσων κενών. Πρώτα πάλι αφαιρούμε ξύλο με το τρυπάνι και σκαρπέλο και στην συνέχεια βάζουμε το router

       Και το τελικό αποτέλεσμα

     Το αρχείο μπορείτε να το βρείτε στο κεφάλαιο ΣΧΕΔΙΑ.

Κατασκευή "Ξύλινης" Χορδιέρας

         Ξεκινάμε σχεδιάζοντας το σχέδιο που θέλουμε να έχει η χορδιέρα. Παράδειγμα το παρακάτω με μονόγραμμα.

 

        Κολλάμε το σχέδιο σε ένα κομμάτι ξύλου πάχους τριών χιλιοστών περίπου και κόβουμε σύμφωνα με το περίγραμμα δημιουργώντας την βάση της χορδιέρας.

        Το ξύλο που χρησιμοποιήθηκε για την κατασκευή της βάσης είναι Αφρικάνικη καρυδιά. Στην συνέχεια κολλάμε το ίδιο σχέδιο σε ένα κομμάτι άλλου ξύλου επίσης πάχους τριών χιλιοστών και κόβουμε ακολουθώντας το εσωτερικό περίγραμμα, για να κατασκευάσουμε το ένα τμήμα του "καπακιού" της χορδιέρας. Στην περίπτωσή μας το ξύλο είναι παντούκ.

        Στην συνέχεια, κόβουμε εσωτερικά το μονόγραμμα, με σκοπό να στοκάρουμε με ανοιχτόχρωμο στόκο και έτσι το μονόγραμμα να είναι τελικά εμφανές.

         Κόβουμε και το δεύτερο τμήμα του "καπακιού" από τρίτο ξύλο, στην περίπτωσή μας φλαμούρι. Το δεύτερο τμήμα του "καπακιού είναι αυτό που βρίσκεται μεταξύ των δύο περιγραμμάτων. Στην παρακάτω φωτογραφία φαίνεται κολλημένο με το πρώτο τμήμα.

        Όπως φαίνεται στην φωτογραφία, χαράχθηκε το τμήμα από παντούκ και φυτεύτηκε καμπλαμάς λευκός.  Επίσης ρουταρίστηκε το κεντρικό από τα πέντε τμήματα που έχουν δημιουργηθεί,  για να τοποθετηθεί διακοσμητικό στοιχείο, από λευκό περλέ celluloid πάχους δύο χιλιοστών. Και βέβαια στοκαρίστηκε το μονόγραμμα με λευκό στόκο.

        Παίρνουμε μια οποιαδήποτε μεταλλική χορδιέρα και κόβουμε το καπάκι της όπως φαίνεται στην παρακάτω φωτογραφία, ανοίγοντας στο κέντρου αυτού που μένει κατόπιν των κοπών μια τρύπα. Τοποθετούμε το μεταλλικό καπάκι, πάνω στο κομμάτι από καρυδιά που κόψαμε για βάση και μολυβώνουμε το σχήμα της. Στην συνέχεια ρουτάρουμε σε βάθος όσο και το πάχος του μεταλλικού καπακιού, το εσωτερικό τμήμα που μολυβώσαμε, εκτός από το κομμάτι που αντιστοιχεί στην τρύπα του μεταλλικού καπακιού. Έτσι δημιουργούμε ας πούμε έναν πείρο συγκράτησης. Αφού  τελειώσουμε αυτήν την διαδικασία, κολλάμε το μεταλλικό καπάκι με την καρυδιά, χρησιμοποιώντας εποξεική δύο συστατικών και έχουμε αυτό που φαίνεται στην επόμενη φωτογραφία.

        Πάνω σε αυτό κολλάμε το καπάκι από παντούκ-φλαμούρι, με εποξεική ή κυανοακρυλική. Από κολληθούν αρχίζουμε με υπομονή την επεξεργασία, για να δημιουργήσουμε τις απαραίτητες καμπύλες.

 

          Η επεξεργασία μπορεί να γίνει με λίμες ή και με αυτοσχέδια εργαλεία όπως αυτό που βλέπετε στις φωτογραφίες.  Δηλαδή ένα κομματάκι ξύλου πάνω στο οποίο κόλλησα με ταινία διπλής, από την μία πλευρά 100 αρι και από την άλλη 240 αρι γυαλόχαρτο.

         Αυτή η διαδικασία θέλει υπομονή γιατί ουσιαστικά είναι το τελείωμα, αυτό δηλαδή που θα φαίνεται. 

         Στην συνέχεια αφού τελειώσεις η διαδικασία της διαμόρφωσης και η χορδιέρα πάρει την τελική της μορφή, λουστράρουμε 

          Και έχουμε το τελικό αποτέλεσμα, έτοιμο για χρήση.

         Υπάρχουν πάρα πολλές παραλλαγές που μπορούν να γίνουν, ανάλογα με την φαντασία και το γούστο του δημιουργού. Θεωρώ ότι μια χορδιέρα διαφορετική από τις υπάρχουσες μεταλλικές, είναι πολύ όμορφη, δίνει άλλη υπόσταση σε ένα όργανο και κατά την γνώμη μου σε τρίχορδο μπουζούκι είναι must.

Χριστούγεννα 2012

Εύχομαι σε όλους καλές γιορτές και ευτυχισμένος ο νέος χρόνος. Υγεία, ευτυχία και ότι επιθυμεί ο καθένας !!!!!!!!!

Κατασκευή τετράχορδου μπουζουκιού 8

      Επανέρχομαι μετά από μεγάλο χρονικό διάστημα. Εύχομαι καλό χειμώνα σε όλους σας, με υγεία υπομονή, επιμονή και καλές κατασκευές.

   Στην παρούσα ανάρτηση θα ασχοληθούμε με το ταίριασμα του καπακιού  στο σκάφος.

   Αφού λοιπόν τελειώσαμε με την κατασκευή του σκάφους, αλλά και την διακόσμηση και το καμάρωμα του καπακιού, έρχεται η ώρα να φτιάξουμε τις "φωλιές" στα χείλη του σκάφους όπου θα φωλιάσουν οι άκρες των καμαριών.  Πρώτα από όλα βρίσκουμε (αν αυτό δεν έχει γίνει ήδη) τον διαμήκη άξονα του σκάφους όπως φαίνεται στην παρακάτω φωτογραφία.

     

    Δηλαδή όπως έχουμε ήδη πει και σε προηγούμενη ανάρτηση, βρίσκουμε το μέσον της πίσω πλευράς του τριγωνικού τάκου (εκεί που ακουμπάει το μάνικο στον τάκο, ένωση σκάφους μάνικου). Αυτό αποτελεί το ένα σημείο του άξονα. Τοποθετούμε εγκάρσια έναν χάρακα στο φαρδύτερο σημείο του σκάφους και στην συνέχεια τοποθετούμε στην διαμήκη διάσταση έναν μεγάλο χάρακα, ο οποίος περνά από το σημείο του άξονα που βρήκαμε παραπάνω και από το μέσον της μέτρησης που έχουμε στον εγκάρσιο χάρακα, που τοποθετήσαμε στο φαρδύτερο σημείο του σκάφους. Εκεί που ο μεγάλος χάρακας συναντάει τον πίσω τάκο (στην περιοχή της κολάντζας) είναι το δεύτερο σημείο του άξονα του σκάφους. 

    Στην συνέχεια τοποθετούμε το καπάκι στο σκάφος έτσι ώστε ο άξονας του σκάφους και ο άξονας του καπακιού ( ο άξονας του καπακιού είναι η γραμμή ένωσης των δύο φύλλων του καπακιού) να συμπίπτουν απόλυτα και σημαδεύουμε πάνω στα χείλη του σκάφους τα σημεία  που τέμνονται από τα καμάρια. Σε αυτά τα σημεία σκάβουμε τις φωλιές των άκρων των καμαριών. Προσωπικά σκάβω όλη την φόδρα από φλαμούρι που έχω τοποθετήσει για την αύξηση του πλάτους των χειλιών του σκάφους και το πλαϊνάρι. 

    Προσέχουμε καθ' όλη την διάρκεια του σκαψίματος το τελικό βάθος της φωλιάς να είναι απόλυτα ίσο με το καθ' ύψος πάχος του τμήματος του καμαριού που θα φωλιάσει.

Αφού τελειώσει αυτή η διαδικασία, όταν τοποθετήσουμε το καπάκι στο σκάφος θα δούμε ότι το καπάκι δεν εφαρμόζει σε όλο το μήκος των χειλιών του σκάφους. Αυτό είναι φυσικό γιατί στο σημείο που βρισκόμαστε υπάρχουν δύο δεδομένα. Το πρώτο είναι ότι τα χείλη του σκάφους είναι "επιπεδωμένα" και το δεύτερο είναι ότι το καπάκι πλέον μετά την τοποθέτηση-κόλληση κοίλων καμαριών ( δηλαδή καμαριών με κλίση) δεν είναι επίπεδο ως προς τον εγκάρσιο άξονα. Αν δε τοποθετήσουμε ένα χάρακα στον διαμήκη άξονα θα δούμε ότι και ως προς αυτόν υπάρχει κλίση, πολύ μικρότερη όμως από αυτήν του εγκάρσιου άξονα.

Πως θα γίνει η εφαρμογή του καπακιού;  Εδώ υπάρχουν δύο απόψεις-σχολές θα μπορούσαμε να πούμε. Η μια λέει ότι το καπάκι θα πρέπει να εφαρμόσει στο σκάφος, χωρίς να χρειαστεί να εφαρμόσουμε καθόλου πίεση, έτσι ώστε να είναι όσο το δυνατόν "ελεύθερο" να πάλλεται ενώ η δεύτερη λέει ότι για να αποδώσει τα μέγιστα  ηχητικά το καπάκι πρέπει να τεντωθεί, δηλαδή πρέπει να εφαρμόσει στο σκάφος με πίεση. Προσωπικά έχω εφαρμόσει και τις δύο απόψεις ( με τέντωμα σε τζουρά, χωρίς τέντωμα στο μπουζούκι των αναρτήσεων), με εξίσου όμορφα για τα δικά μου γούστα ηχητικά αποτελέσματα.

     Στην παρούσα κατασκευή εφάρμοσα την άποψη της χωρίς πίεση εφαρμογής του καπακιού στο σκάφος. Πως γίνεται αυτό; Με σταδιακό πλάνισμα των χειλιών του σκάφους έτσι ώστε να πάρει το αντίστοιχο "θηλυκό" σχήμα από  αυτό του "αρσενικού" σχήματος της περιμέτρου του καπακιού. 

    Αυτό μπορεί να γίνεται με διάφορους τρόπους. Θα περιγράψω όσο γίνεται καλύτερα αυτόν που εφάρμοσα προσωπικά. Με ένα μικρό σχετικά ροκάνι άρχισα να πλανίζω πρώτα την περιοχή που βρίσκονται οι φωλιές των δύο μεγάλων καμαριών (αυτών που βρίσκονται μεταξύ ηχητικής οπής και χορδιέρας), δηλαδή την περιοχή που το καπάκι έχει μεγαλύτερη κλίση και επομένως χρειάζεται περισσότερο πλάνισμα. Σταδιακά με απαλές κινήσεις του ροκανιού προς τους δύο τάκους, ομαλοποιούσα όλη την διαδρομή από τον πίσω μέχρι τον μπροστά τάκο. Πολύ τακτικά δοκίμαζα την εφαρμογή του καπακιού. Επίσης όποτε χρειαζόταν βάθυνα τις φωλιάς πάντα προσεκτικά, λόγω του ότι πλανίζοντας τα χείλη και οι φωλιές γίνονταν πιο ρηχές με αποτέλεσμα να μην χωράνε τα καμάρια.

   Εφαρμόζοντας λοιπόν αυτήν την διαδικασία (η οποία πρέπει να γίνεται πολύ προσεκτικά και με υπομονή) έφθασα σε σημείο πλήρους εφαρμογής του καπακιού με το σκάφος

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ